இஸ்ரவேலின் அரசரைவிட மேலானவர்

நாத்தான்வேலின் கேள்வி

பிலிப்பு நாத்தான்வேலைக் கண்டு, “நியாயப்பிரமாணத்திலே மோசேயும் தீர்க்கதரிசிகளும் எழுதியிருக்கிறவரைக் கண்டோம்; அவர் யோசேப்பின் குமாரனும் நாசரேத்தூராருமாகிய இயேசு” என்றான் (யோவான் 1:45). அதற்கு நாத்தான்வேல் சொன்ன பதில்:

அதற்கு நாத்தான்வேல்: நாசரேத்திலிருந்து யாதொரு நன்மை உண்டாகக்கூடுமா என்றான். (யோவான் 1:46)

இவர்களுக்கு இதெல்லாம் எப்படித் தெரிந்தது என்று கேட்கலாம். அன்றைய கிராமச் சூழலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இன்று இருப்பதுபோல இணையம் [internet] இல்லை. அவர்களுடைய வேலை நாள் ஏறக்குறைய எட்டு மணி நேரம்தான்; மற்ற நேரமெல்லாம் பேச்சுகள், உரையாடல்கள், நடந்தவற்றைப் பற்றிய பேச்சுகள். இவை சிறு சிறு ஊர்கள்; மக்கள்தொகை மிகக் குறைவு. ஆகவே செய்திகள் வேகமாகப் பரவின.

“மோசேயின் புத்தகத்திலும் தீர்க்கதரிசிகளிலும் சொல்லப்பட்டவர்” என்று பிலிப்பு சொல்லும்போது, அது எங்கே எழுதியிருக்கிறது என்ற கேள்வி அவர்களுக்கு இல்லை. மேசியா என்ற ஒருவர் வருவார், இஸ்ரவேலுக்கு விடுதலை தருவார் என்று ரபிகள் அவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்திருந்தார்கள். அது வசனங்களை ஜோடித்து உருவாக்கப்பட்ட மேசியா. நாத்தான்வேல் யூத முறைமையில் வேதாகமம் எப்படிக் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டதோ அதை ஓரளவுக்கு அறிந்திருந்தவர். ஆகவே, “நாசரேத்திலிருந்து எந்த நன்மையும் வராதே” என்கிறார். அது யூத மார்க்கத்தின் கருத்தின்படி அவருக்கு இருந்த புரிதல். ஏன் வராது என்பது நமக்கு முக்கியமல்ல.

ரபிகளின் மேசியாவும் ஏசாயா 11-உம்

நியாயப்பிரமாணத்திலும் தீர்க்கதரிசனங்களிலும் மேசியாவைப் பற்றி எங்கே சொல்லியிருக்கிறது என்று உள்ளபடியே பார்த்தால், மேசியாவைப் பற்றிய முதல் அறிவிப்பு ஏசாயா 11-இல்தான் இருக்கிறது. ஒடுக்கப்படும் மக்கள், நிலவும் அநீதி; அதிலிருந்து நீதியைக் கொண்டுவந்து, திக்கற்ற பிள்ளைகளையும் விதவைகளையும் உயர்த்தி, அநியாயம் இழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு மீண்டும் நீதி கொடுத்து, அநியாயம் செய்கிறவர்களுக்குத் தண்டனை கொடுக்கும் ஒரு ராஜ்யம் எழும்பும் என்பதை முதல் முறையாக அங்கேதான் பார்க்கிறோம்:

…அவர் தமது கண் கண்டபடி நியாயந்தீர்க்காமலும், தமது காது கேட்டபடி தீர்ப்புச்செய்யாமலும், நீதியின்படி ஏழைகளை நியாயம் விசாரித்து, யதார்த்தத்தின்படி பூமியிலுள்ள சிறுமையானவர்களுக்குத் தீர்ப்புச்செய்து… (ஏசாயா 11:3–4)

அதற்குப் பின்பு தானியேல் 7-இல், நான்கு கொடூரமான ராஜ்யங்களுக்குப் பின்பு ஒரு ராஜ்யம் வருகிறது. மனுஷகுமாரனைப் போலத் தோற்றமளிக்கும் ஒருவர் இருக்கிறார். ஆனால் அது ஒரு தனி நபரைப் பற்றியது அல்ல. அதற்குக் கடவுளே விளக்கம் கொடுக்கிறார்: கடவுளுடைய மக்களுக்கு ராஜ்யம் திரும்பக் கொடுக்கப்படும். ஆனால் ரபிகள் பல காரியங்களைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகவே புரிந்துகொண்டார்கள். இழிவான நிலையில் இருக்கும் இஸ்ரவேலை மீண்டும் மேன்மையான, மகிமையான நிலைக்குக் கொண்டுவருகிறவர்தான் மேசியா என்ற கருத்தை உருவாக்கினார்கள். நியாயப்பிரமாணத்தில் அந்தக் கருத்தே இல்லை. மக்களைச் சரியான நிலையில் வைக்க வேண்டியது நியாயப்பிரமாணம்தான். ஆகவே “மேசியாவைப் பற்றி நியாயப்பிரமாணத்தில் இருக்கிறது, தீர்க்கதரிசனங்களில் இருக்கிறது” என்று சொல்வது ரபிகளாலும் யூத மார்க்கத்தாலும் உருவாக்கப்பட்ட கருத்து. இதை ஒரு சான்று வசனமாக [proof text] வைத்துக்கொண்டு எதையும் கட்டக் கூடாது.

அரசனாகிய மேசியா: ஒரு முரண்நகை

அதற்கு நாத்தான்வேல்: ரபீ, நீர் தேவனுடைய குமாரன், நீர் இஸ்ரவேலின் ராஜா என்றான். (யோவான் 1:49)

“தேவனுடைய குமாரன்”, “இஸ்ரவேலின் ராஜா” என்ற இரண்டும் இங்கே மேசியாவைக் குறிக்கும் பதங்கள். மேசியா கடவுளால் அனுப்பப்படுகிற ஒருவர். இஸ்ரவேலர் சில நேரங்களில் ராஜாக்களைக் கடவுளுடைய குமாரன் என்று பார்த்தார்கள். சில நேரங்களில் இஸ்ரவேலையே கடவுளுடைய குமாரன் என்று பார்த்தார்கள். அந்த வகையில், ராஜா கடவுளுடைய குமாரன். ஆகவே நாத்தான்வேல் சொல்வது இதுதான்: “நாங்கள் எதிர்பார்த்த அரசனாகிய மேசியா நீர்.” இதற்கு “மெலெக் மஷியாக்” [Melech HaMashiach] என்று பெயர். மெலெக் என்பதன் பொருள் ராஜா. இஸ்ரவேலின் மகிமையை மேசியா திரும்பத் தருவார், ஒரு ராஜாவாக வந்து பெரிய ராஜ்யத்தை ஏற்படுத்துவார் என்பதுதான் யூதர்கள் கற்றுக்கொடுத்த மேசியா. “தேவனுடைய குமாரன்” என்று சொன்னதால், இயேசுவைக் கடவுள் என்றோ, கடவுளுக்கு நிகரானவர் என்றோ நாத்தான்வேல் அங்கீகரித்துவிட்டார் என்று பொருள் இல்லை. இதை நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இயேசு தம்மைத் தேவகுமாரன் என்று சொல்லும்போது, கடவுளால் அனுப்பப்பட்டவர் என்ற பொருளில் சில நேரங்களில் சொல்லுவார். ஆனால் கடவுளுக்கு இணையானவர், அவரும் கடவுள் என்ற பொருளிலும் அது பயன்படுத்தப்படும்.

இதில் ஒரு முரண்நகை [irony] இருக்கிறது. இஸ்ரவேல் என்ற தேசம் நிலைகுலைந்து போனதற்குக் காரணமே மன்னராட்சி. மன்னராட்சிக்கு முன்பு இறையாட்சி இருந்தது. இறையாட்சியில் எல்லாம் நலமாகவும் வளமாகவும் இருந்தது. மன்னராட்சி வந்துதான் எல்லாவற்றையும் கவிழ்த்துப்போட்டது. அநீதி நிலவுவதற்கும், சமநிலை குலைவதற்கும், விக்கிரக ஆராதனை உள்ளே வருவதற்கும் காரணம் மன்னராட்சி. ஏசாயா 11-இல் கடவுளால் அனுப்பப்படுகிறவர் ராஜாவாக வரவில்லை. மன்னராட்சியால் குலைக்கப்பட்டதை அவர் மீண்டும் இறையாட்சியாக மாற்றுவார். ராஜாங்கத்தையே அகற்றிவிட்டு, முன்பு இருந்ததுபோல கடவுளுடைய ராஜ்யத்தை ஏற்படுத்துவார். ஆனால் யூத மார்க்கமும் ரபிகளும் அந்த மேசியாவையே ராஜாவாகக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்: “உங்களுக்கு மன்னராட்சிதான் வேண்டும்; சிறப்பான ஒரு மன்னர் வருவார்.” இது வேடிக்கையாக இருக்கிறது.

பெத்தேலின் ஏணி

நாத்தான்வேல், “என்னை எப்படி அறிவீர்?” என்று கேட்டபோது, “பிலிப்பு உன்னை அழைப்பதற்கு முன்னே, நீ அத்திமரத்தின் கீழ் இருக்கும்போதே உன்னைக் கண்டேன்” என்றார் இயேசு. இது அசாதாரணமான செயலா, சாதாரணமான செயலா என்று நமக்குத் தெரியாது. கடவுள் என்ற ரீதியில் அவர் பார்த்துச் சொன்னாரா, இல்லையென்றால் ஏற்கெனவே போகிற வழியில் பார்த்தாரா என்பதும் தெரியாது. இயேசு அதற்கு விளக்கம் தரவில்லை. நாத்தான்வேலைப் பொறுத்தவரை அது, “இது உமக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்ற அளவுக்கு இருந்தது. பின்பு இயேசு சொல்கிறார்:

பின்னும் அவனை நோக்கி: வானம் திறந்திருக்கிறதையும், தேவதூதர்கள் மனுஷகுமாரனிடத்திலிருந்து ஏறுகிறதையும் இறங்குகிறதையும் நீங்கள் இதுமுதல் காண்பீர்கள் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார். (யோவான் 1:51)

இன்றைய பெந்தெகொஸ்தே, கவர்ச்சி இயக்கங்களில் அனுபவம்தான் பெரிய காரியம்: “எனக்கு இந்த அனுபவம் கிடைத்தது, அப்படி நடந்தது தெரியுமா?” ஆனால் இயேசு “இன்னும் பெரிய அனுபவங்களைத் தருவேன்” என்று சொல்லவில்லை. “என்னைப் பற்றி நீ அறிந்திருப்பது குறைவு. இன்னும் நாட்கள் வரும்; அப்போது நான் யார் என்று நீ புரிந்துகொள்வாய்” என்கிறார்.

தூதர்கள் ஏறுகிறதும் இறங்குகிறதும் என்று சொன்ன உடனே, அவர்களுக்கு யாக்கோபுக்குக் கிடைத்த தரிசனம் நினைவுக்கு வரும். அங்கே அவர் ஒரு கல்லை நிறுத்தி, அந்த இடத்துக்குப் பெத்தேல் என்று பெயரிட்டார். “பெத்” என்பது வீடு; “ஏல்” என்பது கடவுள். கடவுளுடைய வீடு, அவர் தங்கும் வாசஸ்தலம். கடவுளுடைய முழுமை வெளிப்பட்ட இடமாக அவர்கள் அதைப் பார்த்தார்கள். இப்போது இயேசு, “அவை என் மூலமாக நடைபெறும்” என்கிறார். இதன்மூலம் தம்மைக் கடவுளுக்கு நிகரானவராக, கடவுளுடைய மகிமை பொருந்தியவராகக் காண்பிக்கிறார். அவர்களுக்கு இது இன்னும் புரிந்திருக்காது. இருப்பினும் அவர் சொல்வது அதுதான். நாத்தான்வேல் எதிர்பார்த்தது இஸ்ரவேலின் அரசர். இயேசுவோ அதைவிட மேலானவர்.

தனக்குள் இருக்கும் வல்லமை

கானாவில் முதல் அடையாளத்தைப் பார்த்தபோது சீடர்கள் அவரை விசுவாசித்தார்கள். விசுவாசம் என்பது நம்பிக்கை அல்ல; ஒரு உண்மையை அங்கீகரித்தல். அவர்கள் எதை அங்கீகரித்தார்கள்? இவர் சாதாரண மனிதன் அல்ல. மேசியா போதித்து, அதிகாரத்தைக் கையில் வைத்து, மக்களைச் சரியான நிலைக்குக் கொண்டுவருவார் என்பதுதான் அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது. அவர் அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் செய்வார் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது.

அற்புதங்களைச் செய்யும்போதும் இயேசு தம்மிலிருந்தே செய்கிறார். இதைத் “தனக்குள் இருக்கும் வல்லமை” [innate power, innate capability] என்கிறோம். ஒருவரிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டு செய்வது வேறு; தானே செய்வது வேறு. தீர்க்கதரிசிகளும் இயேசுவின் சீடர்களும் சில நேரங்களில் அற்புதங்களைச் செய்தார்கள். ஆனால் அவை அவர்களுடைய வலிமையால் செய்யப்பட்டவை அல்ல; கடவுளால் கொடுக்கப்பட்ட அதிகாரத்தால், கடவுள் கொடுத்த வலிமையால், திறனால் செய்யப்பட்டவை. இதைக் “கொடுக்கப்பட்ட வல்லமை” [ordained power] என்கிறோம். பேதுரு போய்த் தபித்தாளை உயிரோடு எழுப்பினார். பவுலும் இறந்துபோன ஒருவனை எழுப்பினார். அவர்கள் மக்களிடம் போலியான நம்பிக்கை எதையும் கொடுக்கவில்லை; அந்த வல்லமை அவர்கள் கையில் இருந்ததால் செய்தார்கள். இயேசுவோ எந்த அதிகாரத்தையும் வேறு எங்கிருந்தும் கொண்டுவரவில்லை. மற்றவருடைய அதிகாரத்தை வைத்துச் செய்யாமல், தானாகவே செய்கிறார். அதை முதல் முறையாகச் சீடர்கள் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.

“உன்னதத்திலிருந்து வருகிறவர் எல்லாரிலும் மேலானவர்”

உன்னதத்திலிருந்து வருகிறவர் எல்லாரிலும் மேலானவர்; பூமியிலிருந்துண்டானவன் பூமியின் தன்மையுள்ளவனாயிருந்து, பூமிக்கடுத்தவைகளைப் பேசுகிறான்; பரலோகத்திலிருந்து வருகிறவர் எல்லாரிலும் மேலானவர். (யோவான் 3:31)

யோவான் ஸ்நானன் இங்கே தெளிவாகச் சொல்கிறார்: “நான் பூமியிலிருந்து வந்தவன், சாதாரண மனிதன்; மனிதர்கள் பேசுவதுபோல இங்கிருந்து பேசுகிறேன். அவர் சாதாரண மனிதன் அல்ல; உன்னதத்திலிருந்து வந்தவர்.” இதை அவர் ஒருநாளும் மறைக்கவில்லை. “பரலோகத்திலிருந்து” என்பதைக் “கடவுளிடத்திலிருந்து வந்தவர்” என்றுதான் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அவர் கண்டதையும் கேட்டதையும் பேசுகிறார் என்றால், உண்மையைப் பேசுகிறார்; கடவுளைப் பற்றியவற்றையும் கடவுளுடைய போதனைகளையும் கொடுக்கிறார் என்று பொருள். அவருடைய போதனையை அங்கீகரிக்கிறவர்கள், கடவுள் உண்மையுள்ளவர் என்று அங்கீகரிக்கிறார்கள்.

தேவனால் அனுப்பப்பட்டவர் தேவனுடைய வார்த்தைகளைப் பேசுகிறார்; தேவன் அவருக்குத் தமது ஆவியை அளவில்லாமல் கொடுத்திருக்கிறார். (யோவான் 3:34)

யோவான் ஸ்நானன் இயேசுவை அசாதாரணமானவராக, மேசியாவாக, கடவுளால் அனுப்பப்பட்டவராக, மனிதர்களைவிட உயர்ந்தவராக அங்கீகரிக்கிறார். ஆனால் அவரைக் கடவுள் என்ற ரீதியில் பார்க்க முடிந்ததா என்பது நமக்குத் தெரியவில்லை. இவர் கடவுளுடைய செயல்களைச் செய்கிறவர்; ஆகவே கடவுளுடைய ஆவி இவருக்கு அருளப்பட்டிருக்கிறது என்கிறார். “ஆவி” என்பது இங்கே கடவுளுடைய செயல், கடவுளுடைய வேலை; அது இயேசுவுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது யோவான் ஸ்நானனின் புரிதல்; இறையியல் அல்ல.

ஆகவே “இயேசு பரிசுத்த ஆவியால் நிரப்பப்பட்டதால் பல காரியங்களைச் செய்தார்” என்று சொல்வதை நிறுத்த வேண்டும். பிதாவும் குமாரனும் பரிசுத்த ஆவியானவரும் ஒரே நிலையில் உள்ளவர்கள்; ஒரே தன்மை, ஒரே வலிமை, ஒரே மகிமை உடையவர்கள். “இயேசுவுக்கே பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவைப்பட்டார்; உனக்கும் தேவை” என்று கவர்ச்சி இயக்கச் சபைகளில் சொல்வதைக் கேட்டிருக்கிறேன். அடுத்த கேள்வி, “அவரை எந்தக் கடையில் போய் வாங்குவது?” என்பதாகத்தான் இருக்கும்! இயேசுவுக்குப் பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவைப்பட்டார் என்பது தவறான கருத்து. கடவுள் செய்யக்கூடிய அனைத்தையும் இயேசு செய்தார்; காரணம், அவர் கடவுள். இதுதான் சரியான இறையியல்.

கடவுளின் பேச்சு முறையில் பேசுகிறவர்

நம்மைப் பற்றியே மூன்றாம் நபரைப் போலப் பேசுவதற்கு ஆங்கிலத்தில் “இலியிசம்” [illeism] என்ற சொல் உண்டு. அந்த ஆங்கிலச் சொல் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை; கருத்து தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஒன்று உண்மை என்பது “நான் சொல்கிறேன்” என்பதால் அல்ல, அது உண்மையாகவே உண்மை என்பதைக் காண்பிப்பதற்கு, ஒருவர் தம்மை மூன்றாம் நபராகக் காண்பித்துப் பேசுகிறார். பழைய ஏற்பாட்டில் கடவுள் தம்மைப் பற்றிப் பேசும்போது இதைப் பார்க்கிறோம்:

கர்த்தர் அவனுக்கு முன்பாகக் கடந்துபோகிறபோது, அவர்: கர்த்தர், கர்த்தர், இரக்கமும், கிருபையும், நீடிய சாந்தமும், மகா தயையும், சத்தியமுமுள்ள தேவன். (யாத்திராகமம் 34:6)

கடவுளே பேசுகிறார். ஆனால் “நான் இரக்கமுள்ளவர்” என்று சொல்லாமல், “கர்த்தர் இரக்கமுள்ளவர்” என்று மூன்றாம் நபருக்குப் பயன்படுத்தும் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார். பரவலாக இதைக் கடவுள்தான் பயன்படுத்துவார். மனிதர்கள் இப்படிப் பேச முடியாது; ஏனென்றால் நாம் பேசுவது சில நேரங்களில் நமக்குச் சாதகமானதாகத்தான் இருக்கும்.

யோவானில் இயேசு சமாரியப் பெண்ணிடம் இப்படிச் சொல்கிறார்:

இயேசு அவளுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நீ தேவனுடைய ஈவையும், தண்ணீர் தா என்று உன்னிடத்தில் கேட்கிறவர் இன்னார் என்பதையும் அறிந்திருந்தாயானால், நீயே அவரிடத்தில் கேட்டிருப்பாய், அவர் உனக்கு ஜீவத்தண்ணீரைக் கொடுத்திருப்பார் என்றார். (யோவான் 4:10)

“நீ என்னிடம் கேட்டிருப்பாய், நான் கொடுத்திருப்பேன்” என்று சொல்லாமல், “அவரிடத்தில் கேட்டிருப்பாய், அவர் கொடுத்திருப்பார்” என்று தம்மை மூன்றாம் நபராகக் காண்பிக்கிறார். இதுவே ஒரு இறையியல் கருத்து. கடவுள் தம்மைப் பற்றிப் பேசுவதற்குப் பயன்படுத்தும் யுக்தியை இயேசு தம்மைப் பற்றிப் பேசுவதற்குப் பயன்படுத்துகிறார். கடவுள் மட்டுமே தம்மை மூன்றாம் நபராகக் காண்பித்துப் பேசும் பகுதிகள் பரிசுத்த வேதாகமத்தில் இருப்பது யூதர்களுக்குத் தெரியும். இயேசு அப்படிப் பேசும்போது தம்மைக் கடவுள் என்ற ரீதியில் உயர்த்துகிறார்: “நான் பேசுவது உண்மை; நான் மனிதனைப் போலப் பேசவில்லை.” “இயேசு தம்மைக் கடவுள் என்று எப்போது சொன்னார்?” என்று பலர் கேட்கிறார்கள். இதுபோன்ற இடங்களிலெல்லாம் அவர் சொல்லத்தான் செய்கிறார். அவர் கடவுள் என்பதற்கு இவையும் ஆதாரங்கள்.

அந்தப் பெண் சாதாரணமாகப் பதில் சொல்கிறாள். ஜீவத்தண்ணீர் எப்போதும் ஊறிக்கொண்டே இருக்கும் தண்ணீர் என்பது அவளுடைய புரிதல்: “நாங்கள் கிணற்றிலிருந்து எடுக்க வேண்டியிருக்கிறதே. நான் மட்டுமல்ல; எங்கள் மூதாதையாகிய யாக்கோபும் அவருடைய பிள்ளைகளுக்குத் தண்ணீர் எடுத்துத்தானே கொடுத்தார்.” மிக அழகான ஒரு உரையாடலை யோவான் அமைக்கிறார்.

நிறைவாக

ரபிகள் எதிர்பார்த்தது அரசனாகிய மேசியா. ஏசாயா 11 சொன்னதோ மன்னராட்சியை அகற்றி இறையாட்சியை மீண்டும் ஏற்படுத்துகிறவர். நாத்தான்வேல் இயேசுவை இஸ்ரவேலின் ராஜா என்று அங்கீகரித்தார். ஆனால் இயேசு அதைவிட மேலானவர். கடவுளுடைய வீட்டின் மகிமை அவர் மூலமாக வெளிப்படுகிறது. அவர் தமக்குள் இருக்கும் வல்லமையால் அற்புதங்களைச் செய்கிறார். உன்னதத்திலிருந்து வந்தவர் அவர். கடவுள் தம்மைப் பற்றிப் பேசும் முறையிலேயே அவர் தம்மைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.